Zeytin
Zeytin ağacının gölgesinde,
Derin derin düşünürüm.
Dallarında kuşlar yuva kurar,
Her nefeste ciğerlerime dolar
Toprağından yükselen tertemiz hayat.
Ne güzel sarılmışsın köklerinle
Anadolu’nun bağrına…
Her yemekte lezzetin var,
Sağlığınla bereket katarsın soframa.
Sabah kahvaltısında yeşilin, siyahın
Ezme halinle ayrı bir şenlik.
Boncuk boncuk dizilirsin tabağımda,
Sanki toprağın gözyaşı gibi…
Gemlik, Trilye, Memecik, Kalamata…
Her biri ayrı tat, ayrı güzellik.
Çiftçinin umudu, emeğin meyvesi
Boy verirsin yine ovalarda,dağlarda
Susuz da kalsan, soğuk da vursa seni
Yılmadan direnirsin toprağın içinde.
Kurumuş dallarınla ısıtırsın
Kış gecelerimin sobasını.
Yapraklarınla demlenir
Bitki çayın.
Bin yıldır süslersin bu diyarı
Gümüş gümüş yapraklarınla.
Sana nasıl kıyarlar,
Benim güzel, kadim zeytinim?..
Enerji uğruna satılmışsın madenlere,
Değer mi birkaç ton cevher için
Seni yok etmeye, kökünden sökmeye?
Anadolu’nun kurduna, kuşuna
Nasıl kıyar insan eli? 25.06.2025
Bir yanıt yazın